De meeste mensen e-mailen en sms’en er flink op los. Ze I-potten, sporen op straat een restaurant op via hun gsm en speuren via Google Earth de wereld af. Twitteren? Geen probleem. De techniek staat voor niks en de moderne mens past zich er naadloos op aan. Gek genoeg geldt dat niet voor het maken van iets simpels als een pasfoto in een pasfotohokje.

Juist dit leidt tot problemen. Tenminste, dat begrijp ik van de baliemedewerker tijdens een bezoek aan het gemeentehuis in mijn woonplaats.

Mijn ervaring is ontnuchterend. Ik zie hoe een bejaarde man voor de eerste keer van zijn leven een pasfotohokje betreedt. Hij gaat zitten, sluit het gordijn, leest de instructies, laat geld in het gleufje vallen en kijkt (zonder te lachen) naar een vierkant op de muur. De man wacht op de ‘klik’, pakt zijn pasfoto’s uit het laatje en loopt langs de balie.

Daar hoort hij de baliemevrouw vragen “of het al gelukt is”. De man antwoord: “Ja hoor”, wilt u ‘m zien?” De medewerkster maakt de indruk nauwelijks te kunnen wachten. Ze kijkt afwisselend en vol bewondering naar het gezicht van haar ‘held’ op de foto en in real life. “Wat goed zeg, dit is maar voor weinig mensen weggelegd”, roept ze.

Ik bekijk het schouwspel met stijgende verbazing en vraag me af of ik ‘iets gemist heb’… Dit kan toch niet moeilijk zijn? Gelukkig geeft de baliemedewerkster tekst en uitleg. Volgens haar is het niet vanzelfsprekend dat het maken van een pasfoto in een hokje in een keer lukt. Sterker nog: de meeste mensen moeten het nog eens opnieuw proberen. Soms wel vijf keer achter elkaar. Ze vergeten op het juiste moment recht vooruit te kijken of hebben zich per ongeluk met ogen dicht laten portretteren. Gelukkig voor de gedupeerde fotomodellen, hoeft niemand extra geld te betalen voor een volgende fotoshoot. Mensen met een foute foto krijgen een muntje waarmee ze opnieuw een plaatje mogen maken. Als het na vijf keer nog niet is gelukt, stuurt de gemeente hen door naar een echte fotograaf.

Met het gevoel een bijzondere gebeurtenis te hebben meegemaakt, verlaat ik samen met de – inmiddels trotse – bejaarde man het pand en kijk ik nog diezelfde avond naar beelden van de maanlanding. “Dat lukte ook in een keer.”

This entry was posted on Monday, July 27th, 2009 at 17:05 and is filed under Customers, Social, Technology. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.